Vasıfsız Öğrenci

     Geçenlerde bir filme rast geldim.  İnternet afişi çok başarılıydı. İlk düşündüğüm şey bu afişin özel bir teknik kullanılarak hazırlanan bir ütopya örneği olduğuydu. Daha sonra öğrendim ki, bu ütopya aslında filmden alınan bir sahneymiş. (bu resim gördüğüm afiş olmayabilir, yazı yeni yazılmadı, hangi resmi kast ettiğimi hatırlayamıyorum.)            Filmi izlemeye başlarken film hakkında hiçbir şey bilmiyordum; ne yönetmen, ne oyuncular, ne de soundtrack listesini hazırlayan müzisyen.      Filmin başladığı andan itibaren büyüleyen görüntü dokusu içerisine hapsediliyorsunuz. Meditasyon yapan bir adamın kendisiyle ve hayat ağacıyla konuştuğuna tanık oluyorsunuz. Adamın garip bir balon içinde, uzayda yol aldığını fark ediyorsunuz.      Sonra zaman değişiyor ve olay günümüzde geçen bir doktorun yaşamına dönüyor. Oyuncu aynı. Meditasyon yapan adamın şimdiki za...

     Bugünkü yazımda, geçenlerde izlediğim bir tiyatro oyununun eleştirisini yapmak istiyorum. Lütfen bu eleştiriyi bir aceminin gözünden olduğunu unutmadan okuyunuz.          Oyunun biletini internet üzerinden aldım ve oyun hakkında herhangi bir önyargı oluşturmamak için oyun hakkında hiçbir bilgi edinmedim. Tek bildiğim, konusunun genç bir adamın modern çağ oyunları yerine bir divan edebiyatı oyunu canlandırmak istememesi, oyunun yazarı ve yönetmeninin Kenan Işık olduğuydu.      Sanırım oyunu yazan ve yöneten kişi hepimizin ekranlardan, meşhur bilgi yarışmasından, tanıdığı Kenan Işık olunca, benim de ister istemez beklentilerim yükselmiş oldu. Oyun Afişi         Oyunun ilk perdesinde aldığım izlenim, "Sanat, sanat içindir." anlayışına yakın hareket eden Hüsn-ü Aşk'ıyla meşhur Şeyh Galip 'in, bu anlayışına göre tasavvur edilmiş bir oyunda anlatılışını izleyecek olacağımdı. Şayet yine ilk perdede ana k...